Τα παιδικά βιβλία μπορούν να λειτουργήσουν ως γέφυρα επικοινωνίας ανάμεσα σε παιδιά και ενήλικες. Η συγκεκριμένη ιστορία δίνει χώρο για ερωτήσεις, σκέψεις και ουσιαστικές συζητήσεις χωρίς διδακτικό ύφος ή υπερβολές.
Είναι ένα βιβλίο που μπορεί να διαβαστεί πολλές φορές, με διαφορετικές αφορμές και διαφορετικές αναγνώσεις κάθε φορά.
Τέτοιου είδους βιβλία μάς κάνουν πλουσιότερους ανθρώπους.
Αγγελική Μαστρομιχαλάκη, Εκπαιδευτικός-συγγραφέας
10 Δεκεμβρίου Παγκόσμια Ημέρα για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα. Σήμερα θέλω να σας μιλήσω για ένα μοναδικό βιβλίο το οποίο νιώθω πολύ τυχερή που το ανακάλυψα. «Η χώρα με τους παράξενους ανθρώπους» των εκδόσεων Καλέντη είναι ένα βιβλίο που έχει την υπογραφή της Διεθνούς Αμνηστίας και μιλά στα παιδιά για τη διαφορετικότητα, τον ρατσισμό και το προσφυγικό ζήτημα με το τρυφερό κείμενο και τις υπέροχες εικόνες του Νικόλα Ανδρικόπουλου. Ο Πορφύριος με το πιο εμβληματικό από τα χρώματα, το κόκκινο, ξεχωρίζει ανάμεσα στους Ασπρικανούς. Το κόκκινο δέρμα του προκαλεί τον χλευασμό και την απομόνωσή του από τους συμπατριώτες του, με αποτέλεσμα να αποφασίσει να μεταναστεύσει. Κανένα μέσο της προκοπής δεν τον δέχεται και αναγκάζεται να κάνει ένα δύσκολο και επικίνδυνο ταξίδι με μια τρισάθλια βάρκα διασχίζοντας τον ωκεανό. Μετά από πολλές περιπέτειες βρίσκεται σε μια χώρα όπου όλοι είναι κόκκινοι! Τι τύχη, σκέφτεται ο Πορφύριος, μέχρι που ανακαλύπτει πως ούτε οι κόκκινοι άνθρωποι τον θέλουν γιατί είναι ξένος και θα τους πάρει τις δουλειές. Στη φυλακή ο Πορφύριος γνωρίζει πολλούς πολύχρωμους ανθρώπους, όλοι έχουν περάσει παρόμοια βάσανα και κουβαλούν τις ίδιες αγωνίες. Με τον αναγκαστικό επαναπατρισμό, ο Πορφύριος αποφασίζει να βαφτεί λευκός για να γίνει αποδεκτός, μα αρκεί μια βροχή για να τον αποκαλύψει… Ο Νικόλας Ανδρικόπουλος έχει δημιουργήσει ένα βιβλίο διαμάντι. Έναν ύμνο στην ανάγκη του ανθρώπου να ζει σε κάποιο μέρος της γης με ασφάλεια, σεβασμό και αξιοπρέπεια. Η απομόνωση που βιώνει ο Πορφύριος, το κάθε είδους ενήλικο bullying, παρουσιάζει στα μάτια των παιδιών την αγωνία ενός ανθρώπου που είναι μόνος και φοβισμένος, όμως κρατάει αλώβητη στην ψυχή του την ακεραιότητα και την ηθική του. Ο ρατσισμός στήνει γιγάντιους τοίχους ανάμεσα στους ανθρώπους. Η διαφορετική εμφάνιση στο χρώμα του δέρματος (φυλετικός ρατσισμός) είναι το πρώτο στοιχείο που κάνει κάποιον να ξεχωρίζει από τον συντηρητικό του περίγυρο, είναι όμως μόνο η αρχή σε ένα κύμα μίσους και ξενοφοβίας.
Αυτό που συγκινεί τον αναγνώστη καθώς γυρίζουν οι σελίδες είναι η αθώα έκπληξη με την οποία και ο ίδιος ο ήρωας ανακαλύπτει το παγκόσμιο πρόσωπο του ρατσισμού και τα τόσα πολλά πρόσωπα που κρύβει. Με την ίδια αθωότητα ο Πορφύριος ανακαλύπτει τους άλλους πολύχρωμους ανθρώπους, τον πόνο που κουβαλούν και «τα δάκρυα των παιδιών τους που είναι όλα τα ίδια». Το βιβλίο εκπέμπει το δυνατό μίγμα των παράξενων διπόλων του. Της τρυφερότητας του ήρωα και της αγριότητας του ρατσισμού. Της ελαστικότητα στις φιγούρες των πολύχρωμων ανθρώπων και της δυσκαμψίας της κοινωνίας. Στην υπέροχη εικονογράφηση του Νικόλα Ανδρικόπουλου τα μάτια των πολύχρωμων ανθρώπων μοιάζουν πλανήτες που ακτινοβολούν μυριάδες συναισθήματα και τα σώματα πολύχρωμες πλαστελίνες, σύννεφα που πατούν στη γη και ψάχνουν έναν τόπο να χωρέσουν. Η ιστορία, μια και είναι βιβλίο παιδικό, έχει happy end κι αφήνει στα παιδιά ένα χαμόγελο. Τι όμορφα θα ήταν να μπορούσε η κοινωνία να μεταστραφεί κάπως έτσι και ο ρατσισμός σε όλες τις εκφάνσεις του να διαλύεται σαν την ομίχλη εν μια νυκτί… Σε μια Ευρώπη που ψάχνει πώς θα διαχειριστεί τα κύματα των προσφύγων και σε μια Ελλάδα με πολλούς Ασπρικανούς να μιλούν με επίπεδο συναίσθημα για τις επαναπροωθήσεις των προσφύγων στις χώρες από τις οποίες έφυγαν για να γλιτώσουν από τον πόλεμο, τη δουλεία, τη φτώχεια, τον φόβο, αυτό το ανάγνωσμα είναι παραπάνω από απαραίτητο. Για εμένα είναι από τα ωραιότερα βιβλία που έχω διαβάσει ποτέ και εύχομαι να μη λείψει από καμία βιβλιοθήκη. Μην το χάσετε με τίποτα!
Ειρήνη Κούτμου
Ένα βιβλίο όλο χρώμα! Άσπροι, κόκκινοι, κίτρινοι και μπλε άνθρωποι, με κοινό παρελθόν και κοινούς στόχους, ταξιδεύουν πάνω σε ένα καράβι για ένα καλύτερο μέλλον… «Η χώρα με τους παράξενους ανθρώπους» είναι ένα θαυμάσιο αντιρατσιστικό παραμύθι που πραγματεύεται το δικαίωμα στη διαφορετικότητα και την ξενοφοβία.
Δώρα Ανδρεαδάκη
Μια ιστορία για τη διαφορετικότητα και τις διαφορές που χωρίζουν τους ανθρώπους, ή μια ιστορία για τα κοινά σημεία, αυτά που ενώνουν τους κατοίκους του πλανήτη όπου κι αν ζουν. […]
Ένα πολύ αξιόλογο βιβλίο που μιλάει στις παιδικές ψυχές για δύσκολα θέματα:
ξενοφοβία, μετανάστευση, διαφορές, για να καταλήξει σε ένα ελπιδοφόρο κι αισιόδοξο μήνυμα. Όσο διαφορετικοί κι αν είμαστε, μπορούμε να βρούμε τρόπο να συνυπάρχουμε με αρμονία.
Η εικονογράφηση κάνει το βιβλίο ακόμα πιο προσιτό κι ενδιαφέρον για τα παιδιά, όπως και το κείμενο που είναι γραμμένο με χρώμα στη γραμματοσειρά, στα καίρια σημεία.
Φραντζέσκα Ρέβελα, kosvoice
