Το κομμάτι που λείπει

Του έλειπε ένα κομμάτι.
Και ήταν λυπημένος.
Ξεκίνησε λοιπόν να βρει το κομμάτι που του έλειπε.
Και κυλώντας τραγουδούσε το τραγούδι του…

«Έι-χο! Το κομμάτι που μου λείπει ψάχνω εγώ, το κομμάτι που μου λείπει, το κομμάτι που μου λείπει. Έι-χάι-ντι-χο, να με κι εγώ, το κομμάτι που μου λείπει πάω να βρω».

Στην αναζήτησή του για Το Κομμάτι που Λείπει, ανακαλύπτει κάτι που πολύ απλά, πολύ τρυφερά περιγράφεται σε αυτή την ιστορία, μια ιστορία που διερευνά με βαθιά ειλικρίνεια το ταξίδι προς την ολοκλήρωση.

Μια τρυφερή αλληγορία για την ευτυχία και την αυτοπραγμάτωση. 

Όπως τα περισσότερα κείμενα του Silverstein, έτσι κι αυτή η ιστορία αποτελεί μια διαχρονική αλληγορία που επιδέχεται πολλαπλές ερμηνείες και αναγνώσεις και απευθύνεται σε αναγνώστες κάθε ηλικίας.

Σύμφωνα με το βιβλίο, η πραγματική ικανοποίηση βρίσκεται στην απόρριψη της ιδέας ότι υπάρχει το ιδεατό που θα μας κάνει ευτυχισμένους.

Και τελικά… μήπως το να «ψάχνει κανείς το κομμάτι που του λείπει» οδηγεί σ’ ένα πολύ όμορφο ταξίδι αυτοπεποίθησης και αυτογνωσίας;