ΤΟ ΣΥΝΝΕΦΑΚΙ

"Τα σύννεφα εξαφανίστηκαν.
Το Συννεφάκι άλλαξε κι έγινε ένα τεράστιο σύννεφο."

Ο Έρικ Καρλ παίρνει ένα συννεφάκι και το οδηγεί σε συνεχείς μεταμορφώσεις μέχρι να ξαναβρεί τη θέση του στα σύννεφα και τη βροχή.

«Το Συννεφάκι κατέβηκε πιο χαμηλά και άγγιξε τα σπίτι και τις κορφές των δέντρων». Ο ποιητής της εικόνας υπήρξε και ποιητής των λέξεων. Πάλι με απλότητα, πάλι με το λίγο να παράγει το πολύ, το πέρα από το προφανές, σμίγοντας τη φαντασία και την πραγματικότητα, τον ρεαλισμό με τη μαγικό του εκδοχή. Σύννεφα στον ουρανό και το Συννεφάκι να αλλάζει σχήματα και να μεταμορφώνεται σε πρόβατο, αεροπλάνο, λαγουδάκι, καρχαρία, δέντρο, καπέλο, κλόουν, μέχρι να ξανασμίξει με άλλα σύννεφα και να γίνουν βροχή άνω από μικρό χωριό.

Με αυτό το αγαπημένο του σχήμα και μορφή, με τις σκληρές, γυαλιστερές, χαρτονένιες σελίδες των board books, με τα κολάζ που τόσο ανέδειξε σε όλο τον κόσμο του παιδικού βιβλίου, ο Καρλ μαγεύει ξανά και με τα τοπία του και με τον τρόπο που μετασχηματίζει ένα σύννεφο σε άλλες μορφές.

Ο Καρλ ποτέ δεν έδειχνε διάθεση να διδάξει, αλλά πάντα φύτευε επίπεδα στις ιστορίες του. Το Συννεφάκι αποσπάται από το σύνολο των μεγάλων σύννεφων, κάνει τα δικά του, περιπλανιέται, ζει μια δική περιπέτεια με φαντασία, αλλά επιστρέφει εκεί όπου ανήκει, εκεί όπου το περιμένουν και βρίσκει τη θέση του. Με την αφήγηση να είναι χαλαρωτική, σχεδόν νανουριστική, ο Καρλ οδηγεί σε ένα ταξίδι φαντασίας, όπου τίποτα δεν είναι αναμενόμενο στην επόμενη σελίδα και η ομορφιά είναι κάτι που χτίζεται τόσο κειμενικά, όσο και εικονογραφικά, ψηφίδα ψηφίδα. Κι αυτό ήταν και είναι τέχνη.

Για αναγνώστες από 1,5 περίπου έτους.